1299 yılında Söğüt’ de temelleri atılan Osmanlı İmparatorluğu 1900’ lü  yılların başına gelindiğinde her yönden yorgun düşmüş ve yıkılma sürecine girmişti. 1877 - 1878 Osmanlı Rus harbi, 1911 Trablusgarp savaşı, 1912 Balkan savaşları, ve nihayetinde 1914 - 1918 I. Dünya savaşı ile yıkılma süreci hızlanmış, imzalanan Mondros ateşkes antlaşması ile teslimiyet bayrağını çekmişti. Mondros’ tan sonraki 7. ve 24. maddeye dayanarak başlayan işgaller Türkleri Balkanlardan çıkardıktan sonra Anadolu’ dan da süpürüp atma planlarının uygulamasıydı. 15 Mayıs 1919 tarihinde İngiliz desteğindeki Yunan ordusunun İzmir’ e girişine dolayısıyla işgallere Hasan Tahsin tarafından sıkılan ilk kurşun bu planın uygulanamayacağının ilk kanıtı gibiydi. Suriye cephesinden savaşın bitimiyle İstanbul’ a dönen Mustafa Kemal’ in boğazda demirli işgal gemilerini görerek ümitsizliğe kapılan yaverine söylediği “ Geldikleri gibi giderler! “ sözü de bu planın uygulanmasının mümkün olmadığını gösteriyordu. Evlatlarını bunca savaşta şehit veren ve yorgun düşen Türk milleti son vatan toprağı canı Anadolu’sunu işgallere karşı korumak için Kuvayımilliye birliklerini ve kurtuluş ruhunu oluşturmaya başlamıştı. Bir lider, önder bekleniyordu Milletin önünde yürüyecek. Ve beklenen lider çıkmıştı yola, varmıştı 19 Mayıs sabahı Samsun’ a. Çünkü kurtuluş Anadolu’dan başlayacaktı. Önce Havza’ da bir Miting yapılmış ardından kurtuluş savaşının yol haritasının çizildiği Amasya Genelgesi yayınlanmıştı. Sonra Erzurum ve Sivas kongreleriyle birer kez daha vurgulanmıştı bağımsızlık kararlılığı. Ya İstiklal sağlanacaktı ya da bu uğurda şehit olunacaktı. Bir taraftan Kazım Karabekir’ler, İsmet paşalar tarih yazarken bir taraftan da Sütçü İmam’lar, Şerife Bacı’lar, Yörük Ali Efe’ler destan yazıyordu. Ve nihayet büyük Türk milleti yepyeni bir devletle daha çıkıyordu dünya sahnesine. Bir kez daha kendisine biçilen kefenin dar geldiğini haykırıyordu tüm dünyaya bu asil millet.

            Bu asil ruhla gençlerimizin ve tüm halkımızın bayramını kutluyoruz.